Koszmar o morderstwie – Wiersz

http://huseyinsahinart.com/work/84

[VIII] Koszmar o morderstwie

Mówiła, że wszystko naprawię,

Gdy w myślach supernowy,

Tuliły do poduszki niemowlę,

Mówiła głosem niewzruszonym,

A zarazem ciepłym jak druga pora roku,

Choć miał być to nasz rok pierwszy,

Mówiła, że nawet o zmroku,

Potrafiłbym stać się lepszy

I dobrym byłbym kochankiem,

Takim, co nigdy nie zawodzi,

Rozkochać potrafi nad rankiem,

Gdy słońce jeszcze wschodzi,

Chodziliśmy spać wraz ze słońcem,

Lecz gasnąć w końcu poczęliśmy

I tak koniec znów stał się początkiem,

Drogi, którą wspólnie przemierzaliśmy,

Mówiła, że potrafi długo czekać,

Nie musiała zbyt długo na kłamstwa,

Jak zwykle, pięknie miały wyglądać,

Gdy wypowiadała je maska łgarstwa,

Gdybym nie był złodziejem i przestępcą,

Mówiła, że życie swe zmarnowałem,

Miała rację, bo stałem się mordercą,

Była taka cicha, gdy ją mordowałem.