Wzrok pełen zwiędłych kwiatów
Wzrok pełen zwiędłych kwiatów
Gubię się w Twoich oczach,
gdy patrzysz w moje —
i w uczuciach,
które potrafią tylko krzywdzić.
Odwracam wzrok,
bo nie mogę uwierzyć,
że ktoś tak idealny
chce na mnie spoglądać.
Przepadnij.
Nigdy nie będziesz prawdziwa —
ani w mojej rzeczywistości,
ani w snach,
co zwiastują déjà rêvé.
Patrzę na kolejny deszcz
przez pękniętą szybę.
Na horyzoncie znów zima —
i nietrwały koniec pętli czasu.
